۱۳۸۹/۰۸/۲۳

تصمیم محمد( بر وزن تصمیم کبری)

حال می کنم بعضی وقتها واقعا...
یادمونه قدیم قُدما (حدود 3-4 سال پیش) یه جایی بود که توش مطلب کاملا تخصیص می نوشتیم، به گونه ای بود که اصلا بخشی برای کامنت برای پستی خاص نداشت( یادش بخیر سرور مرکزیش ترکید و تمام زحمات دوماه ما بر باد رفت) بعدترش اومدیم یه جای دیگه مطلب نوشتیم اونجا هم کامنتاش تو نسبتهای تخیلی بود (حدود هر 11 پست یک کامنت و تقریبا هر 1000 بازدید یک کامنت) حالا هم اومدم اینجا برای خودم کلمه ها رو به سیخ می کشم و هر لحظه احتمال عدم دسترسی از داخل ایران میره تا همین لحظه طبق آمار 94 تا بازدید داشتم و حتی یدونه کامنت هم نداشتم...

• من کم نمیارم و ادامه میدم...
•• سه حالت برای این موضوع وجود داره

  1. مطالبی که می نویسم اصلا ترزش خوندن نداره چه برسه به نظر گذاشتن...
  2. مطالبم خیلی سنگیه کسی نمی فهمتشون(از جمله خودم) پس کسی هم چیزی راجع بهشون نمیگه
  3. مطالبش یه جوریه(حالا چه جوری بماند) پس به خاطر یه جوری نبودن کامنت نمیگذاریم...
••• من همچنان می نویسم و به جای استفاده از "اجتناب دفاعی " یا "تغییر آرام" از "اجتناب آرام" استفاده میکنم...

پ.ن: اونایی که معنی اون سه تا کلمه بالا رو می دونن که خوشبه حالشون اونایی هم که نمی دونن خوب برن یه کتاب درست و درمون 192 صفحه ای راجع به فرایند تصمیم گیری بخونن تا بدون اینا یعنی چی...( حالا متوجه شدیدن برای چی می گم خوش به حال اونایی که می دونن؟!؟!)

بعدا نوشت: این پست رو از خواب بیدار شدم و گذاشتم چون کمی داشت رو مخم راه می رفت این موضوع

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

يك تذكر كوچك براي آسان شدن ارائه نظر:
اگر دوستاني كه ايميل و يا آدرس اينترنتي دارند لطف مي كنند و كامنت مي گذارند،لطفاً نام و آدرس اينترنتي خودشان را بگذارند كساني هم كه وبلاگ ندارند به كمك همان گزينه آخر نيز مي توانند كامنت بگذارند،فقط اگر جزو دوستان هستند نام كوچك و يا فاميلي خود را نيز بگذاريد.برايم اهميت دارد كه كداميك از دوستان چه نظري مي دهند. با توجه به ابنکه بلاگر امکان ارسال نظر خصوصی ندارد، در صورت تمایل به ارسال خصوصی نظر در ابتدای آن کلمه خصوصی را ذکر کنید تا آن را تایید برای نمایش نکنم.
با سپاس و تشکر